|
Wiesław - z cyklu "Moje refleksje" |
Na Wigilę 2009.22.12 . Rano.
Siądź z nami Jolu na chwilę
Daj mi wiary i sił na tyle
Bym mógł utrzymać dom i rodzinę
Lękam się przyszłości
Nie widzę jutra
Odeszły radości,tęsknota mnie zabija
Nie wiem czy żyję
Gdzie nasz dom kochanie
Bez ciepła Twego
Miłośc odeszła , nienawiść została
Puste mieszkanie
Wigilia się zbliża
Święto nasze rodzinne
Uśmiech i szczęście
Od Ciebie bijące
Dawały sens życiu
Ty byłaś energią
Większą niż słońce
Przyjdą dzieci nasze
A Ciebie nie będzie
Jak to jest możliwe
Mój Migdałku
Bym podołał wszystkiemu
Piszę te słowa o poranku
Smutek mnie przytłoczył
Opuściły siły
Daj znać i pomóż
Bym to wszysto dobrze ułożył
Te klocki życia
Co leżą porozrzucane
Po kątach
Poskładać szybko trzeba
Bym mógł dalej żyć
Bez Ciebie - czy to możliwe ?
Nie wiem.
|
Radio Cafe 2006 - 2011