Gdy ciemność nadchodzi nagle, choć oczekiwana
zostaw duch swój prosty mimo ciężaru refleksji
i niech myśli przebiją się spokojnie na ten księżyc
który teraz widzisz bliżej niż dawniej.
Gdy muzykę spowiją stare już nuty
poezja sięga już wiele lat wstecz
i niezrozumiany już patrzysz w gwiazdy
wiesz, że nie nadejdzie już świt.
I nie wiem jak ty, lecz serce myśli mych
bić będzie wiecznie, więc się nie boję
bo w słowach tych.
I chociaż u progu nieprzeniknionego cienia stoję
widzę teraz więcej, niźli ci, co w jasny poranek
patrzą, ślepnąc od słońca, myśląc , iż długi jest dzień.
|
Radio Cafe 2006 - 2011