Włożyć klucz w zamek

przekręcić go -

raz, dwa

i wyjść na światło,

wystawić głowę na ganek.



Promienie poranka ogrzeją ciało

ale nie serce -

ono się ugotowało

i podano je w panierce.



Otwieram kolejne drzwi,

wychodzę z mroku -

jak ciężko przyzwyczaić się do nowego widoku.



Kolejne drzwi otwarte -

drzwi do nowego życia.

To co było w pamięci już zatarte.



Wychodzę ze swej skorupy,

dom zostawiam w tyle -

dom i drzwi stworzone z bólu i rozpaczy.

Czy to dla Ciebie coś znaczy?

Rozpadam się w pyle.



18.05.A.D.2005



Konrad Staszewski

Komentarze

Dodaj nowy

Napisz komentarz
Nick:
E-mail:	nie powiadamiajpowiadom
Tytuł:
UBBCode:	-kolor-jasnoniebieskiczarnyniebieskifuksjaszaryzielonyjasnozielonybordowygranatowyoliwkowyfioletowyczerwonysrebrnyturkusowybiałyżółty -rozmiar-malutkimałyśrednidużyogromny
	Proszę wpisać kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."