|
Muzyczny leksykon "E" Większość z Naszych słuchaczy zna piątkowe i sobotnie audycje naszego prezentera - JaMich-a. Nasz ekspert muzyczny, znawca i koneser opowiada w nich ciekawe historie okraszając to muzycznymi akcentami. Rzetelna wiedza, muzyczne ucho i swoiste poczucie humoru to cechy tych ciekawych audycji. Radio Cafe archiwizuje większość cennego materiału z tych piątkowo -sobotnich "pogaduszek" do "późniejszego" wykorzystania.... kiedyś tam.......
Dziś artykuł pod tytułem "Muzyczny leksykon "E" traktujący całkiem swobodnie problematykę muzyczną....na literę "E"...., okiem naszego JaMicha.
EASYBEATS  Zespół powstał w Sydney, Australia pod koniec 1964 roku i działali do końca 1969.
Stevie Wright - śpiew;
Gordon "Snowy" Henry Fleet - perkusja;
Girdon Young - gitara rytmiczna;
Harry Vanda - gitara prowadzaca;
Dick Diamonde - gitara basowa.
Największym przebojem grupy był singiel z 1966 r “Friday On My Mind”.
Best of The Easybeats + Pretty Girl to kompilacyjny album zrealizowany w styczniu, 1967 roku.
EKSEPTION
 Holenderski zespół grający progresywnego roka został założony w 1965 roku przez kompozytora, aranżera i pianistę Ricka Van Der Lindena.
Skład zespołu:
Rick Van Der Linden – instrumenty klawiszowe;
Rein Van Der Brock – trąbka, flet;
Dick Remelinck – saksofony, flet;
Michael Van Dijk – trąbka, saksofon, flet;
Cor Dekker – gitara basowa;
Dennis Whitbread – perkusja.
Przez skład zespołu przewijali się różni, tak zwani gościnni muzycy.
Eskeption zasłynął przede wszystkim oryginalnymi transkrypcjami muzyki klasycznej różnych epok.
Rick Van Der Linden brał na warsztat Jana Sebastiana Bacha, Wofganga Amadeusza Mozarta, Ludwika Van Beethovena czy Piotra Czajkowskiego.
Lider zespołu traktował klasykę dosyć nonszalancko - dokładając pochody organów Hammonda, pasaże fletów i trąbek oraz luźne improwizacje fortepianowe. Już w 1969 roku ich słynne „Sabre Dance” stało się umiarkowanym przebojem, a na swej pierwszej płycie zamieścili (a jakże) słynną „Piątą” Beethovena, czy „Błekitną Rapsodię” Gershwina. W Polsce taką muzykę grali w 1968 roku gitarowa grupa Czterech i być może dlatego tak szybko stracili swoją popularność wśród młodych słuchaczy.
Transkrypcje muzyki poważnej czy jak kto woli klasycznej mogą być bardzo ciekawym wydarzeniem, ale wydaje mi się, że tylko na chwilę. Później następuje znużenie, zmęczenie materiału. Mimo tego czy to z wyrafinowania muzycznego czy z innych przyczyn (ja też kiedyś próbowałem brać udział w koncertach Jazzowych, by zobaczyć mogli mnie inni) holenderski zespół Ekspetion gościł w wielu kolekcjach płytowych. Ja też posiadałem, tak na wszelki wypadyk gdyby ktoś zapytał: a masz np. to, no jak im tam, acha Ekseption?
ELECTRIC FLAG
 "Prawdziwa amerykańska grupa" zadebiutowała w 1967 roku na MONTEREY POP FESTIVAL.
Pierwsz album Electric Flag, zatytułowany "A Long Time Comin'”” zostaje entuzjastycznie przyjęty przez fanów i ludzi z branży.
"Tak szybko zgasnęli jak wybuchnęli" - w roku 1974 Electric Flag przestają istnieć.
MIKE BLOOMFIELD (*1943 +16.02.1981) - gitara
NICK "The Greek" GRAVENITES - bass
BUDDY MILES (*05.09.1946) - perkusja /ex Wilson Pickett Band. Grał też w różnych formacjach The Jimi Hendrix, Santana i James Brown.
Śmiem twierdzić, że muzyka Electric Flag była zbyt prostacka za sprawą śpiewającego i niezbyt dobrego perkusisty Buddy Milesa. To dzięki niemu formacja Jimi Hendrixa, The Band Of Gypsys została pozbawiona wszelkich uczuć tego gitarzysty.
ELECTRIC LIGHT ORCHESTRA
 W roku 1971 brytyjska grupa THE MOVE zmienia nazwę na Electric Light Orchestra.
ROY WOOD (*08.11.1946) - gitara (do 1972, gdy zakłada Wizzard)
JEFF LYNNE (*30.12.1947) - gitary, instrumenty klawiszowe, śpiew
BEV BEVAN (*25.11.1945) - perkusja
RICHARD TANDY - gitara basowa
MICK KAMINSKI - skrzypce
MELVIN GALE - wiolonczela
HUGH McDOWELL - wiolonczela
 Rok 1971, grudzień: ukazuje się na rynku muzycznym pierwszy album grupy zatytułowany "Electric Light Orchestra", a singiel "10538 Overture" trafia na listy przebojów.
Rok 1972. Czwartego kwietnia Electric Light Orchestra występują po raz pierwszy publicznie w Croydon, następnie udają się na tourne do Włoch.
W lipcu odchodzi Roy Wood, który przyłączył się do grupy WIZZARD, później do The Wizzo Band, a następnie był muzykiem sesyjnym, by w roku 1976 nawiązać współpracę z The Beach Boys, którzy byli dla niego zawsze wzorem.  Rok 1973. W marcu wychodzi album "ELO 2" ,
 a grudniu następny "On The Third Day".
 Rok 1974. W maju ukazuje się na rynku muzycznym kolejny album zespołu zatytułowany "The Night The Light Went On (In Long Beach)", a w grudniu album "Eldorado".
 Rok 1975, listopad: album "Face To The Music".
 Rok 1976, listopad: album "A New World Record".
 Rok 1977, październik: podwójny album "Out Of The Blue".
Rok 1978. Z zespołu odchodzą Melvin Gale, Hugh McDowell i Mick Kaminski (ostatni z nich stworzył grupę VIOLINSKY).
 Rok 1979, maj: kolejny album grupy ELO p.t. "Discovery".
 Rok 1980. W lipcu na rynku muzycznym pojawia się album ze ścieżką dźwiękową z filmu "XANADU". W roli wokalistki w tytułowym nagraniu wystąpiła Olivia Newton-John.
 Rok 1981, sierpień; album "Time".
 Rok 1983, czerwiec: następny album "Secret Messages".
Jeff Lynne nigdy nie ukrywał, że wzorem jego wszystkich poczynań muzycznych byli zawsze The Beatles i jako producent albumu "Cloude Nine" Geroge'a Harrison'a udowodnił to.
EMERSON, LAKE AND PALMER
KEITH EMERSON (*02.11.1944) – instrumenty klawiszowe /ex Nice/
GREG LAKE (*10.11.1947) – gitara basowa, śpiew /ex King Crimson/
CARL PALMER (*20.03.1947) - perkusja /ex Crazy World Of Arthur Brown i Atomic Rooster/
Supertrio Emerson, Lake And Palmer powstało w 1967 roku. Główną rolę w zespole spełniały instrumenty klawiszowe. Muzycy grali długie, rozbudowane suity ("Turkus", "The Endless Enigma", "Karn Evil 9"), przeróbki utworów symfonicznych ("Obrazki z wystawy" Musorgskiego czy "Rondo" Copelanda) i poetyckie ballady ("Lucky Man").
W latach 1974 - 1977 następuje zawieszenie działalności grupy.
W roku 1980 muzycy informują o całkowitym zaprzestaniu działalności Emerson, Lake And Palmer.
W 1986 roku jako EMERSON LAKE AND POWELL (na perkusji grał COZY POWELL) nagrywają album zatytułowany "E, L & P"
EPISODE SIX
Brytyjski zespół powstał w czerwcu 1964 roku a w maju 1965 do Episode Six dołączył Ian Gillan.
W tym czasie zespół tworzyli:
Roger Glover – gitara basowa
Ian Gillan – śpiew
Tony Lander (*10.08.1947) – gitara
Sheila Dimmock – organy
Graham Dimmock – Gitara
Harvey Shield (*06.09.1946) – perkusja
Grali typową muzykę pop i w latach 1966 i 1967 nagrali kilka singli dla Pye Records, które jednak nie przynoszą zespołowi sławy i chwały by w końcu 1969 roku Episode Six przestają istnieć. A dzisiaj ze względu na Iana Gillana traktujemy ich jako jedną z ciekawostek brytyjskiej sceny muzycznej.
Single zrealizowane dla PYE Records:
Put Yourself in My Place 66.01.21a
That's All I Want 66.01.21b
I Hear Trumpets Blow 66.04.29a
True Love Is Funny That Way 66.04.29b
Here There and Everywhere 66.08.19a
Mighty Morris Ten 66.08.19b
I Will Warm Your Heart 66.11.04a
Incense 66.11.04b
Love Hate Revenge 67.02.03a
Baby Baby Baby 67.02.03b
Morning Dew 67.06.09a
Sunshine Girl 67.06.09b
I Won't Hurt You 67.09a
U.F.O. 67.09b
I Can See Through You 67.10.06a
When I Fall in Love 67.10.06b
Little One 68.05a
Wide Smiles 68.05b
Lucky Sunday 68.10a
Mr. Universe 68.10b
Mozart vs. The Rest 69.02a
Jack d'or 69.02b
THE EQUALS  Popularny z jednego przeboju zespół lat sześćdziesiątych. "Baby Come Back" nagrali w 1966 roku jako strona "B" singla i dopiero wydanie tej piosenki w 1968 roku już na stronie "A" winduje zespół na pierwsze miejsca list przebojów w Europie.
DERVIN GORDON (*29.06.1948) - śpiew, gitara
LINCOLN GORDON (*29.06.1948) - gitara basowa, śpiew
PAT LLOYD (*17.03.1948) - gitara, gitara basowa
JOHN HALL (*25.10.1947) - perkusja
EDDIE GRANT (*05.03.1948) – gitara prowadzaca, śpiew
W 1971 roku opuszcza zespół Eddie Grant, który poświęca się karierze solowej, jego miejsce na krótko w The Equals zajmuje gitarzysta JIMMY HAYNES, a potem DAVE MARTIN.
W roku 1975 odchodzi John Hall, którego zastąpił NEIL McBAIN. Mimo tych zmian i prób znalezienia się na rynku muzycznym, The Equals już nigdy nie powtórzyli swojego sukcesu z 1968 roku, a pod koniec lat siedemdziesiątych mało już kto o nich pamiętał.
THE EVERLY BROTHERS
DON EVERLY (*01.02.1937)
PHIL EVERLY (*19.01.1939)
Bardzo popularny w latach pięćdziesiątych i pierwszej połowy lat sześćdziesiątych duet wokalny wykonujący dość proste i chwytliwe piosenki pop.
Większość wykonywanych przez The Everly Brothers piosenek stawało się przebojami po obu stronach Atlantyku.
Do najbardziej znanych piosenek w ich wykonaniu należą:
"Keep A Lovin' Me" (1956);
"Bye Bye Love" i "Wake Up Little Susie" (1957);
"Bird Dog" (1960);
"Cathy's Clown" (1962).
The FACES
Od lewej:
Ian McLagan – instr. Klawiszowe, gitara, śpiew;
Ronnie Wood – gitara;
Ronnie Lane – gitara basowa, śpiew;
Rod Steward - śpiew, banjo;
Kenny Jonem – perkusja.
Zespół powstał w roku 1969 po odejściu Steviego Marriota ze Small Faces, który stworzył własny zespół Humble Pie. Pozostali członkowie poprosili byłego basistę zespołu Jeff Beck Group aby został w ich zespole gitarzystą i wokalistą, na to pierwsze Ronnie wyraził zgodę, a na wokalistę zaproponował wtedy jeszcze mało znanego Roda Stewarta. Ze starej nazwy wyrzucono pierwszy człon "small”. Grupa szybko wspinała się na szczyty list przebojów po obu stronach Atlantyku. Czasami osiągali większą popularność od słynnego zaprzyjaźnionego zespołu The Rolling Stones. W 1971 r. zaczęły się pierwsze problemy w zespole. Rod Stewart w 1969 r. podpisał kontrakt, który mówił o wydaniu przez Roda trzech solowych albumów. Wszystkie utwory, które grali i tworzyli The Faces zostały przypisane Stewartowi. Zespół zostawał w cieniu wielkiej gwiazdy, jaką był Rod Stewart. Po wydaniu w 1971 r. przez Stewarta płyty "Every Picture Tells a Story" z wielkim hitem "Maggie May" znanym po obu stronach Atlantyku, zaczęły sie pierwsze poważniejsze kłotnie w zespole. W 1973 r. napięcia nie wytrzymał basista Ronnie Lane i opuścił zespół. Jego miejsce zajął Japończyk Tetsu Yamauchi. W 1974 r. The Faces dali ostatni koncert, wystąpił wtedy z nimi gościnnie gitarzysta zespołu the Rolling Stones, Keith Richards. W 1975 r. Ronnie Wood dołączył do zespołu The Rolling Stones. W grudniu 1975 r. Stewart ogłosił oficjalny rozpad zespołu, mimo że zespół praktycznie nie istniał już od ponad roku. Perkusista Kenney Jones przyłączył się do zespołu The Who, w którym zajął miejsce zmarłego perkusisty Keitha Moona.
Dyskografia
First step (1970)
Long Player (1971)
A Nod Is as Good as a Wink...To a Blind Horse (1971)
Ooh La La... (1973)
J@M Cdn.
|
Radio Cafe 2006 - 2011